กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย แปลเป็นวงกลม
ตอนที่ 4 ราชันยุทธ์ระดับเก้าขั้นสูงสุด
ตาเฒ่าผู้นี้คงมิได้ป่วยเป็นโรคร้ายอะไรหรอกกระมัง?
ตันหยางเห็นนางนิ่งเงียบก็ไม่ได้ซักถามต่อ เขาหยิบขนมจานหนึ่งออกจากกล่องอาหารแล้วยื่นไปตรงหน้า
“หิวแล้วกระมัง?”
กู้เมี่ยวอินจำได้ทันทีว่าเป็นขนมที่อันเหนียงทำ นางยิ้มพลางรับจานกระเบื้องมา เพิ่งกัดไปได้คำเดียวก็รีบเงยหน้าทำท่าดื่มสุราอึกใหญ่ “ท่านปู่ทวด มีสุราหรือไม่?”
เจินเหรินตันหยางถลึงตาใส่นางครั้งหนึ่ง ก่อนหันไปหยิบกาสุราหยกเขียวออกจากกล่องยา “อย่าให้อันเหนียงเห็นเข้าเชียว มิฉะนั้นคราวหน้านางคงมาค้นกล่องยาของข้าเป็นแน่”
กู้เมี่ยวอินพยักหน้า แกะดินผนึกปากกาออก ก่อนเงยหน้าดื่มรวดเดียว
รสชาตินุ่มละมุน ชุ่มคอสดชื่น กลิ่นรสติดตรึงเนิ่นนาน สุราชั้นเลิศโดยแท้!
ตันหยางปล่อยให้นางซุกซนตามใจ ครั้นเห็นหว่างคิ้วของนางผ่อนคลาย ใบหน้าเผยความไร้เดียงสาประหนึ่งเด็กน้อยที่กำลังเคลิบเคลิ้มกับกลิ่นหอมของสุรา จึงเอ่ยถามอย่างครุ่นคิดว่า “อาอิน เหตุใดเจ้าจึงไม่ชอบท่านจวิ้นกงน้อยถึงเพียงนี้?”