เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 341 เกมยังไม่จบ
โกชิกิฉวยโอกาสนี้ซุกหน้าไว้ในอ้อมกอดของเรียวสุเกะไม่ยอมออกมา แขนยังกอดเรียวสุเกะไว้ ราวกับสุนัขน้อยที่กำลังออดอ้อน
เทนโดหรี่ตามองมาทางนี้ แอบเดินเข้าไปใช้นิ้วคีบผิวต้นคอของโกชิกิ ดึงคนออกมาจากอ้อมกอดของเรียวสุเกะ โกชิกิที่ถูกดึงขึ้นมาอย่างไม่รู้เรื่องกระพริบตา ยังไม่ทันเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น เทนโดก็เริ่มพูดแล้ว
“ก็ไม่ได้แปลว่าจะไม่ได้แข่งกันอีกนี่ นายกำลังฉวยโอกาสกอดเรียวสุเกะอยู่หรือเปล่า”
“จะไปมีได้ยังไง!”
โกชิกิปฏิเสธหัวชนฝา
พอหันกลับไปนึกถึงสิ่งที่ตัวเองเพิ่งทำ ใบหน้าก็แดงขึ้นมาทันที เรียวสุเกะเห็นโกชิกิหน้าแดงด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า อดหัวเราะออกมาไม่ได้
“เอาละ รุ่นพี่เทนโด อย่าแกล้งโกชิกิเลย โกชิกิ วางใจเถอะ ผมจะพาส่วนของนายไปชนะให้ได้”
โกชิกิเชิดหน้าอย่างภาคภูมิใจ สะบัดหลุดจากมือใหญ่ของเทนโด
“แน่นอนอยู่แล้ว พอถึงตอนนั้นนายไปแข่ง ฉันจะเชียร์นายคนเดียวเลย!”