เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 313 ความได้เปรียบที่กลับมา
แน่นอนว่า ความคิดเห็นข้างต้นเป็นเพียงความคิดของฮิบาริดะคนเดียวเท่านั้น คนอื่นคิดอย่างไรนั้น ฮิบาริดะก็ไม่รู้
ฮิรุงามิบนอัฒจันทร์เห็นว่าพอการแข่งขันเริ่มใหม่ เทนโดกับคาวานิชิก็ลงสนาม เขาเลิกคิ้วขึ้นแล้วเริ่มดูเกมอย่างจริงจัง ข้อศอกวางอยู่บนเข่า มือก็เท้าคางอย่างเกียจคร้าน
การแข่งขันช่วงก่อนหน้านั้นถึงจะสนุกเหมือนกัน แต่ฮิรุงามิรู้สึกว่ามันขาดอะไรไปสักอย่าง รู้สึกแปลก ๆ
พอตอนนี้เห็นเทนโดกับคาวานิชิลงสนาม ฮิรุงามิก็เข้าใจทันที การจัดทีมก่อนหน้านั้นดูดีเหมือนกัน แต่ก็ขาดความลื่นไหลไปนิดหนึ่งเสมอ เหมือนกับดูหนัง
ตอนที่เรียวสุเกะกับโกชิกิลงมาเสริมทีม หนังก็มักจะสะดุดขึ้นมาทันที
แต่พอเปลี่ยนเป็นเทนโดกับคาวานิชิ ทีมก็เหมือนถูกเติมน้ำมันหล่อลื่น ลื่นไหลจนเหลือเชื่อ
เรียวสุเกะกับโกชิกิเด็กปีหนึ่งจะอัจฉริยะแค่ไหน สุดท้ายก็ยังเข้ากับทีมได้ไม่พอ
ต้องรู้ไว้ว่า ชิราโทริซาวะในตอนนี้ที่ดูเก่งกาจขนาดนี้ ก็ล้วนเป็นสิ่งที่ขัดเกลากันมาทีละนิดตลอดสามปีนี้ ทั้งบีบสัญชาตญาณของคนเก่งไปพร้อม ๆ กับข่มสัญชาตญาณของสัตว์ป่า