กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 297 ค่ำคืนก่อนรอบสี่ทีม
ทุกคนโห่ร้องชนแก้วกัน
หัวเราะไปพลางพูดถึงแมตช์ที่ได้ดูมาตลอดสองวันนี้ไปพลาง
ท้องฟ้าข้างนอกห้องค่อย ๆ มืดลง
เถ้าแก่ร้านซูชิถือโชจูในมือเดินโซซัดโซเซไปเปิดไฟที่หน้าประตู แสงสีเหลืองอุ่นค่อย ๆ สาดลงมา
ตอนนี้ยังมองเห็นแสงสนธยาข้างนอกอยู่เลย ใต้แสงไฟฝุ่นละอองเล็ก ๆ ลอยวนไปมา ทุกอย่างดูดีจนเกินบรรยาย
พอกินเสร็จ ทุกคนก็ท้องป่องกันเป็นลูกโป่ง นอนแผ่บนเก้าอี้เหมือนศพ มองแวบเดียวก็เหมือนกองศพเข้าให้แล้ว
ตอนนั้นเองที่เรอนกับอุชิจิมะลุกขึ้นไปจ่ายเงิน แต่ถูกอาโตเบะ เคโงะ ห้ามไว้
“พวกนายจะไปจ่ายเงินกันหรือ”
อุชิจิมะกะพริบตา แล้วพยักหน้าอย่างจริงจังมาก