เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 285 กับดักซ้อนชั้นที่หน้าเน็ต
เสียงดนตรีหยุดลงทันควัน มิยะ อัตสึมุ ก็เก็บมือกลับแล้วเริ่มเสิร์ฟ
หลังจากโยนลูกวอลเลย์บอลขึ้นไปบนอากาศ มิยะ อัตสึมุ ก็เริ่มวิ่งเข้าหาแล้วกระโดด เป้าหมายยังไม่ใช่ยามางาตะ มิยะ อัตสึมุ รู้จักกาลเทศะดี ถ้าเจอคนที่สู้ไม่ได้ก็ใช้กลยุทธ์ เขาไม่ชอบปะทะกันตรง ๆ หรอก
ดังนั้นมิยะ อัตสึมุ จึงเลือกเป้าหมายตามมุมเล็กมุมน้อยของสนาม ลูกเสิร์ฟกระโดดลอยควบคุมจุดตกได้ยากมาก แม้แต่คนเสิร์ฟเองก็ควบคุมยาก ทำได้แค่กำหนดทิศทางคร่าว ๆ แต่พวกนี้ไม่ใช่ปัญหาใหญ่สำหรับมิยะ อัตสึมุ
เขาแค่ต้องแน่ใจว่าลูกนี้ไกลพอ รับยากพอ และไม่ออกนอกเส้นก็พอ เป้าหมายของเขาคือทำให้ยามางาตะเหนื่อย ทีละนิด ทีละน้อย ค่อย ๆ บั่นทอนเขาอย่างเงียบ ๆ
ฝ่ามือตบลงบนลูกวอลเลย์บอลเบา ๆ เบา ๆ เบา ๆ เกิดเสียงดังกริ๊กกังวาน
“ปัง!”
ลูกวอลเลย์บอลพุ่งไปยังแดนหลังด้วยความเร็วสูง ยามางาตะตึงตัวในแดนหลัง ดวงตาคู่นั้นจ้องลูกบอลไม่กะพริบ
หลังลูกบอลข้ามเน็ตไป ความเร็วก็เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ ดูมีแนวโน้มจะออกนอกเส้น แต่ยามางาตะไม่เชื่อหรอกว่าลูกนี้จะออก เขาจึงวิ่งตามไปยังจุดที่ลูกบอลพุ่งไป