เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 276 แต้มจากมือยามางาตะ
ชิราบุได้ยินเสียงของเรอนก็ก้าวขึ้นไปสองก้าว พอสุนะเตรียมจะตบ เขาก็กระโดดขึ้นไปพร้อมกัน
เรียวสุเกะกับเรอนกำลังจะไปถึงตำแหน่งของชิราบุแล้ว
ชิราบุรู้สึกว่าตัวเองยังฝืนได้อีกสักพัก
แต่สุนะก็เห็นเรียวสุเกะกับเรอนที่วิ่งเข้ามา ในใจรู้ว่าถ้าตอนนี้ยังไม่ตบก็สายไปแล้ว
สุนะจึงยืดแขนออก หยอดลูกวอลเลย์บอลไปที่ปลายนิ้วมือของชิราบุ
ใช่ หยอดไปไม่ใช่ตบไป สุนะยังรู้ตัวดีอยู่บ้างเรื่องระดับการตบของตัวเอง
เรียวสุเกะกับเรอนรีบวิ่งสุดกำลัง มาทันตอนที่สุนะเล่นลูกหยอด ทั้งสองคนพุ่งรับพร้อมกันอยู่ข้างหลังชิราบุ
แขนทั้งสองข้างยื่นไปข้างหน้า ปิดพื้นไว้แน่นสนิท จนสุนะเองก็คิดว่าลูกนี้ของตัวเองไม่มีทางได้แต้มแน่ ไม่คิดเลยว่า วอลเลย์บอลกลับตกลงไปตรงช่องเล็ก ๆ ที่แขนสองคนนั้นไขว้กันแล้วเหลือช่องไว้
“ปัง!”