กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 232 เซ็ตแรกที่ยังไม่จบ
“ใช่ การเปลี่ยนท่ามือแบบนั้น ถ้าลองทำเองก็จะรู้ว่ามันยุ่งยากมาก แขนแทบจะหมุนไม่ทัน”
โกชิกิพูดต่อจากยูโนะ แล้วยังยื่นแขนออกมาทำท่าทางแบบที่โบคุโตะเพิ่งทำเมื่อกี้
“ลูกตบตรงเปลี่ยนเป็นลูกตบเฉียงไม่ค่อยยุ่งยาก แต่ท่ามือตอนเปลี่ยนลูกตบเฉียงให้เป็นลูกตบตรงนี่ค่อนข้างยุ่งยากหน่อย”
ทุกคนได้ยินคำพูดของโกชิกิก็ลองทำตาม แล้วพบว่าดูเหมือนจะเป็นแบบนั้นจริง ๆ
เรียวสุเกะมองเพื่อนสนิทสองคนของตัวเอง แล้วก็เอ่ยขึ้นอีก
“และผมเดาว่าตอนแรก รุ่นพี่โบคุโตะตั้งใจจะตบลูกเฉียงจริง ๆ เพราะลูกเฉียงของเขาแข็งกว่าหน่อย ลูกเฉียงก็ไม่ได้ตบไม่ผ่าน แต่จู่ ๆ เปลี่ยนวิธีตบ อาจเป็นเพราะเห็นรุ่นพี่เกอิจิโร่ที่ตำแหน่ง 1 ฝั่งตรงข้ามกำลังจะวิ่งมารับบอล บางทีรุ่นพี่โบคุโตะอาจไม่ทันสังเกตว่าทุกครั้งที่เขาตบลูก
สายตาทุกคนจะถูกดึงไปหมด ดังนั้นเพื่อหลบลิเบอโร่ และเพื่อหลบรุ่นพี่ฮิรุงามิ รุ่นพี่โบคุโตะจึงเลือกเล่นใส่รุ่นพี่ฮาคุบะที่อยู่กลางแนวบล็อก ซึ่งสำหรับเขาแล้วไม่ใช่ภัยคุกคาม”
“อืม” ยูโนะพยักหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง แล้ววิเคราะห์ต่อ
“และยังไงก็ตาม ต่อให้บล็อกโดนลูกนี้ ลิเบอโร่ก็ไม่แน่ว่าจะรับไหว ถึงลูกตบของรุ่นพี่โบคุโตะจะโดนบล็อกสัมผัส ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะรับได้”