เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 223 คู่ปรับชั่วนิรันดร์
รอบของแต้มแรกยังไม่จบเลยด้วยซ้ำ แค่นี้ก็พอเห็นได้แล้วว่าการแข่งขันหลังจากนี้จะยาวนานแค่ไหน
โกชิกิเริ่มกังวลหน่อย ๆ ถ้าเล่นกันด้วยความเร็วแบบนี้ กว่าพวกเขาจะจบกัน เขาต้องลงสนามอีกครั้งหรือเปล่า พอคิดถึงเรื่องนี้โกชิกิก็รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว
เทนโดหันมองโกชิกิแวบหนึ่ง สัตว์ประหลาดสัญชาตญาณเดาออกทันทีว่าโกชิกิกำลังคิดอะไรอยู่
“กลับไปพักก่อนได้นะ เราจะอัดวิดีโอไว้ให้”
เดิมทีโกชิกิยังครุ่นคิดลังเลว่าจะกลับไปก่อนดีไหม แล้วก็ถูกเทนโดพูดแทงใจจนหมดเปลือก
“งั้นผมไปกินข้าวเที่ยงก่อนแล้วค่อยกลับมา”
โกชิกิคิดแบบนั้นแล้วก็ลุกขึ้นเดินออกไปข้างนอก เดินไปอย่างรีบร้อน
รุ่นพี่เทนโดนี่น่ากลัวเกินไปจริง ๆ อะไรก็เดาออกไปหมด รู้สึกว่าถ้าได้เป็นเพื่อนกับรุ่นพี่เทนโด ก็คงเก็บความลับอะไรไว้ไม่ได้เลยสักนิด เหมือนเครื่องจับเท็จที่เดินได้จริง ๆ น่ากลัวอยู่เหมือนกัน
หลังจากทักทายทุกคนเสร็จ โกชิกิก็ออกไปกินข้าวข้างนอกคนเดียวเลย เขามีลางสังหรณ์ว่าแมตช์นี้จะเล่นกันยาวนานมาก