กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 151 149
“อ๊ะ! ถึงตาฉันแล้ว!” ไดจิที่ยืนอยู่ด้านข้างเห็นสึกาวาระเขียนเสร็จ จึงเปลี่ยนที่อย่างรู้หน้าที่
เขาเท้าแขนลงบนโต๊ะ พลางครุ่นคิดว่าจะเขียนอย่างไร
“เร็วหน่อย ไดจิ! อาจารย์ทาเคะจังกำลังจะกลับมาแล้ว!”
สึกาวาระตบไหล่ไดจิเต็มแรงจนดัง “เพียะ” อย่างชัดเจน
ไดจิถูไหล่ตัวเองอย่างไม่เจ็บไม่คัน “รู้แล้ว ๆ ขอฉันคิดก่อน อย่าเร่งสิ!”
“เฮ้อ” ไดจิถอนหายใจ สึกาวาระช่วงนี้ชักจะใช้กำลังมากขึ้นทุกทีแล้ว
“เอนโนชิตะที่รัก ฉันคือซาวามุระ ไดจิ กัปตันทีมคาราสึโนะคนปัจจุบัน ฉันคอยบอกเป็นนัยมาตลอดว่านายจะเป็นกัปตันทีมรุ่นต่อไป แต่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร นายถึงไม่ยอมรับเรื่องนี้สักที
ฉันอยากบอกว่านายทำทุกอย่างได้ดีจริง ๆ เรื่องบางอย่างที่ฉันอาจทำได้ไม่ดี แต่นายกลับทำสำเร็จ ตำแหน่งกัปตันไม่จำเป็นต้องโดดเด่นมากมาย แต่ต้องเป็นเสาหลักยึดสมุทรของทุกคน คอยใส่ใจทุกการเคลื่อนไหวและความรู้สึกของพวกเขา
ฉันไม่ใช่กัปตันที่เหมาะสมจริง ๆ หลังขึ้นปีสาม กัปตันคนเดิมก็ยกตำแหน่งนี้ให้ฉันกะทันหัน โดยที่ฉันไม่ได้เตรียมตัวเลย ตอนนั้นคาราสึโนะถึงกับหาแมตช์ซ้อมไม่ได้สักนัด ฉันไม่รู้อะไรเลย เมื่อเทียบกับฉันแล้ว เอนโนชิตะ นายโชคดีมาก ฉันจะถ่ายทอดสิ่งที่เรียนรู้จากตำแหน่งนี้ให้นายทีละเล็กทีละน้อย