เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 129 การตัดสินใจครั้งสุดท้าย
เดิมทีคินดะอิจิก็ไม่ใช่คนกล้าอยู่แล้ว พอถูกเทนโดจ้องแบบนั้นก็ถึงกับตัวสั่นเล็กน้อย
เขามือสั่นและส่งลูกกระโดดเสิร์ฟธรรมดาออกไป
ยามางาตะเลิกคิ้วรับบอลลูกนี้ ในใจรู้สึกเสียดายอยู่เล็กน้อย เขานึกว่านักเรียนปีหนึ่งทุกคนจะเป็นตัวประหลาดแบบเรียวสุเกะเสียอีก ที่แท้ก็ยังมีคนปกติอยู่
ชิราบุวิ่งไปใกล้อุชิจิมะ พยายามจะเซ็ตบอลลูกนี้ให้เอซของทีม พอสัมผัสได้ถึงความเคลื่อนไหวด้านหลัง เทนโดก็ก้าวขวางมาบังตรงหน้าอุชิจิมะ จากนั้นเอียงศีรษะ เผยช่องว่างเล็กน้อยสำหรับการตบ
ทุกอย่างสื่อสารกันได้โดยไม่ต้องเอ่ยคำ
ชิราบุส่งบอลไปยังตำแหน่งนั้นอย่างรู้ใจกัน อุชิจิมะเริ่มบุกภายใต้การพรางตัว
อิวาอิซึมิกำลังสงสัยว่า คนล่ะ? จนถึงตอนนี้เขายังไม่เห็นเลยว่าคนที่จะตบหายไปไหน… อุชิจิมะก็หายไปด้วย!
คนจะหายไปจากสนามได้อย่างไร อิวาอิซึมิจึงหันมองไปรอบ ๆ เพื่อตามหาอุชิจิมะ
“ปึง!” อุชิจิมะที่ “หายตัวไป” ปรากฏขึ้นกลางอากาศทางซ้ายของเทนโด และควบคุมแรงตบลูกนี้ลงไป