เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 106 ช่วงพักกลางวันก่อนศึกใหญ่
หลังจากแข่งไปหนึ่งแมตช์ในช่วงเช้า ตอนนี้ทุกคนกำลังเลือดร้อนกันสุด ๆ โดยเฉพาะคนที่ช่วงเช้าไม่ได้แตะลูกเลยสักคน เดิมทีวาชิโจสั่งห้ามฝึกซ้อมก่อนแข่งอยู่แล้ว แถมช่วงเช้าคาวานิชิยังเป็นคนเด่นที่สุดอีก
อุชิจิมะถือหนังสืออยู่ในหอพักด้วยสีหน้าหงุดหงิด เขาโยนแล้วตบอยู่คนเดียวอย่างเพลิดเพลิน
ตอนเที่ยงเรียวสุเกะไม่ได้กลับบ้าน แต่ตามอุชิจิมะไปที่หอพักด้วย
หอพักของชมรมวอลเลย์บอลเป็นห้องสำหรับสี่คนพอดี และเพราะเรียวสุเกะไม่ได้เข้ามาอยู่ ห้องจึงมีเตียงว่างเพิ่มอีกหนึ่งเตียง ทำให้ตอนเที่ยงสามารถงีบพักได้
อุชิจิมะ เรอน และเทนโดอยู่หอพักเดียวกัน
เรียวสุเกะนั่งอยู่บนเตียง ถือโทรศัพท์ดูการแข่งขันต่อ เทนโดจึงยื่นหน้าเข้ามาดู
“แมตช์ที่นายดูเป็นของปีที่แล้วนี่”
เรียวสุเกะนอนคว่ำอยู่บนเตียงแล้วพยักหน้า “เมื่อก่อนไม่เคยดูการแข่งขันของจังหวัดมิยางิเลย”
เรอนยื่นมือเข้ามาขยี้ผมนุ่ม ๆ ของเรียวสุเกะ “อย่าดูนานเกินไป ตอนเที่ยงยังพอมีเวลางีบอีกหน่อย”