กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 96 วันหยุดของเจ้าเหมียว
เรียวสุเกะปั่นจักรยานพลางพูดด้วยความรู้สึกว่า “โชโย บ้านนายไกลจริง ๆ”
ฮินาตะนั่งอยู่บนเบาะหลังของจักรยานแล้วหัวเราะอย่างเกรงใจ “เหนื่อยไหม ถ้าอย่างนั้นให้ฉันเป็นคนปั่นไหม”
เรียวสุเกะหลุดหัวเราะออกมา “ถึงนายจะมีแรงเยอะมากก็เถอะ แต่ถ้าให้นายปั่นจักรยานพาฉันไป มันก็อดรู้สึกเหมือนกำลังรังแกเด็กไม่ได้จริง ๆ”
“อะไรเล่า! นายกำลังบอกว่าฉันตัวเตี้ยใช่ไหม!”
“เปล่าสักหน่อย~”
จักรยานหยุดลงหน้าบ้านหลังเล็ก ๆ ที่ตั้งอยู่ห่างไกลผู้คน
รอบนอกบ้านล้อมไว้ด้วยรั้ว และบนรั้วก็มีดอกไม้ป่าเล็ก ๆ มากมายเลื้อยพันอยู่ ดูราวกับสรวงสวรรค์ที่แยกตัวออกจากโลกภายนอก
ฮินาตะจูงจักรยานพลางตะโกนเสียงดัง “แม่ ผมพาเพื่อนสนิทกลับมาด้วย!”
เสียง “โครม” ดังขึ้น ประตูถูกกระแทกเปิดออก ก่อนพายุหมุนสีส้มอีกสายจะพุ่งเข้าอ้อมแขนของฮินาตะราวกับกระสุนปืนใหญ่