กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 88 นกน้อยขี้โมโห
เรียวสุเกะนอนหลับอย่างสะลึมสะลือ รู้สึกเหมือนมีคนกำลังเขย่าตัวเขาอยู่ พอถูกถูแก้มไปมา เขาก็ค่อย ๆ ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย
พอลืมตาขึ้นก็เห็นใบหน้าขยายใหญ่ของโกชิกิ ทำให้เรียวสุเกะสะดุ้งเฮือกแล้วตบหน้าโกชิกิไปหนึ่งฉาด
โกชิกิกุมใบหน้าด้วยสีหน้าแสนจะน้อยใจ “ตบฉันทำไม?”
เรียวสุเกะหัวเราะแห้ง ๆ “นายอยู่ใกล้เกินไป ดาเตะโคเงียวมาถึงหรือยัง?” แล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง
“โอ้! มาแล้ว ฝั่งนั้นมีตัวบล็อกกลางที่สูงมากเลย ดูดุมากด้วย สูงตั้งขนาดนั้น สูงขนาดนั้นเลย……”
โกชิกิผู้ใสซื่อพลันลืมเรื่องเมื่อครู่นี้ไปจนหมด