เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 73 เนื้อย่าง 2
ทุกคนจากชิราโทริซาวะนั่งล้อมอยู่รอบเตาย่าง ต่างคนต่างถือเก้าอี้ตัวเล็กแหงนหน้ามองอุชิจิมะทำเนื้อย่าง
เรอนคอยช่วยอยู่ข้าง ๆ ส่วนเรียวสุเกะกับโกชิกิจ้องมองตาละห้อย น้ำลายแทบจะไหลออกมาอยู่แล้ว
กลิ่นเนื้อกับเครื่องปรุงหอมฟุ้งเต็มจมูก พอมองคนอื่น ๆ ก็เหมือนลูกหมาป่าที่อดอาหารมาทั้งสัปดาห์ ดวงตาเป็นประกายวาววับ
ภาพอันแสนพิเศษนี้ดึงดูดสายตาของทุกคนให้หันไปทางพื้นที่ของชิราโทริซาวะ
คิริว วาคัตสึถอนหายใจอย่างสะเทือนใจ “หอมเกินไปแล้ว… ฉันอยาก…”
เคสุเกะรีบปิดปากคิริว วาคัตสึไว้ทันที “ไม่ นายไม่ได้อยาก นั่นคือศัตรูคู่แค้นของพวกเรา”
คิริว วาคัตสึมองเขาอย่างตัดพ้อ
ชิราบุเบิกตากว้าง ความชื่นชมที่มีต่ออุชิจิมะในใจก็ยิ่งลึกซึ้งขึ้น ทั้งยังรู้สึกภูมิใจไปด้วยอย่างบอกไม่ถูก
“ว่าแต่ อุชิจิมะไปทำอาหารเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”