เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 70 34
เพราะเวลาค่อนข้างกระชั้นชิด ทีมที่จับสลากรวมตัวกันแบบไม่ธรรมดานี้จึงยุบทีมในช่วงบ่าย พอถึงเวลาจบ ทุกคนต่างก็ยิ้มแย้มแจ่มใส
ยาคุยืดเส้นยืดสายอย่างสดชื่น พร้อมหัวเราะเยาะโบคุโตะอย่างไม่ไว้หน้า “นายตบไม่ได้สักลูกเลยใช่ไหม ฮ่า ๆ”
โบคุโตะห่อเหี่ยวจนต้องยอง ๆ อยู่ใต้โต๊ะ สูดจมูกฟุดฟิด ตอนนี้เขารู้สึกจริง ๆ ว่าทำอะไรโดยไม่มีอาคาอาชิไม่ได้แล้ว ขนาดจะเล่นบอลยังเล่นไม่เป็นเลยถ้าไม่มีอาคาอาชิ
อาคาอาชิเหลือบมองยาคุ แล้วถอนหายใจยาว “พูดง่ายสิ คนพูดไม่ต้องรับผิดชอบอะไรอยู่แล้ว สุดท้ายก็ต้องเป็นผมที่คอยปลอบเขา”
ยาคุยิ้มแห้ง ๆ แล้วรีบวิ่งไปทางเนโกมะ ส่วนอาคาอาชิทำได้เพียงปลอบโบคุโตะอย่างอดทน
โคโนฮะเห็นแล้วก็ทำหน้าซาบซึ้ง ยกมือกุมหน้าอกอย่างสะเทือนใจ “อาคาอาชิ ถ้าบ้านนี้ไม่มีนาย อีกไม่นานคงแตกสลายแน่”