กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 64 27
ชิราบุแคะหูเล็กน้อย “นายพูดว่าอะไรนะครับ”
ชิราบุสงสัยว่าหูของตัวเองมีปัญหา ไม่อย่างนั้นเขาจะได้ยินคำขอไร้สาระแบบนี้ได้ยังไง
เรอนพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “ซักถุงเท้าของทุกคนในหอพัก”
ชิราบุราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ ทั้งร่างเหมือนแตกร้าวไปหมด แตกจริง ๆ
อุชิจิมะกำลังจะอ้าปากแก้ตัวว่า การซักถุงเท้าเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด…
“ไม่ได้หรอก” เรอนมองอุชิจิมะด้วยรอยยิ้ม “ถึงนายยังไม่ได้พูดอะไร แต่ฉันรู้ว่านายกำลังจะพูดอะไร นายอย่าพูดเลยดีกว่า”
ใบหน้าของอุชิจิมะซีดเผือด
เทนโดทำเสียงออดออดพลางเกาะเรอน ดึงแขนข้างหนึ่งของเขาไว้ แล้วส่งสายตาให้โกชิกิ โกชิกิเข้าใจทันทีและคว้าแขนอีกข้างของเรอนไว้
“เรอน~”