กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 60 23
ทุกคนพากันโล่งอก อารากิยกมือกุมหัวใจดวงน้อย ๆ ของตัวเองพลางถอนหายใจ
เมื่อครู่นี้เขาตกใจจนพูดไม่ออก เกือบจะตกใจจนเป็นลมอยู่แล้ว
ซาคุสะมองคนทั้งห้องด้วยสีหน้ารังเกียจ แววตาเต็มไปด้วยความรำคาญ เขาเช็ดนิ้วมือของเรียวสุเกะอย่างหงุดหงิด แถมยังออกแรงไปหน่อยจนปลายนิ้วแดงไปหมด
อีซึนะโมโหจนคว้าหมอนขึ้นมาฟาดหัวโคโมริอีกครั้ง
“เป็นเพราะนายเลย! จะเล่าเรื่องผีทำไม”
โคโมริเกาหัวอย่างกระอักกระอ่วนพลางหัวเราะแห้ง ๆ
“ฉัน… ฉันก็ไม่รู้ว่าจะมีคนเข้ามากะทันหันนี่นา… อีกอย่าง เขายังอุ้มลูกวอลเลย์บอลมาด้วย…”
เมื่อเห็นแววตาของซาคุสะอันตรายขึ้นเรื่อย ๆ โคโมริจึงตัดสินใจพึมพำเสียงเบา
“เรียวสุเกะ เดี๋ยวนายอยากไปดูการรวมตัวของพวกลิเบอโร่ไหม”