กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 48 11
การแข่งขันระหว่างอิตาจิยามะกับคาโมเมไดยังเหลือเวลาอีกพักหนึ่งกว่าจะเริ่ม ทุกคนจึงแยกย้ายกันไปทำธุระของตัวเอง
พอเห็นว่าเรียวสุเกะกำลังจะไป ยาคุก็ทนไม่ไหวจนต้องเดินเข้าไปทำความรู้จักกับเรียวสุเกะในที่สุด เขาได้ยินจากโค้ชมาแล้วว่า หลังจากเรียวสุเกะเกษียณในอีกสามปี เขาจะมารับตำแหน่งลิเบอโร่ต่อ
รับบอลได้เก่งขนาดนี้ แถมในอนาคตยังจะเป็นลิเบอโร่อีก ยาคุจึงอดไม่ได้จริง ๆ ที่อยากเข้าไปขอคำแนะนำสักหน่อย
เรียวสุเกะยังคงจัดกระเป๋าอยู่ โดยไม่ทันสังเกตเลยว่ายาคุกำลังย่องเข้ามาจากด้านหลัง
เมื่อหันกลับไปเห็นใครบางคนยืนอยู่ด้านหลัง ร่างกายของเรียวสุเกะก็สะดุ้งโดยไม่อาจควบคุม
เมื่อเห็นว่าตัวเองทำให้อีกฝ่ายตกใจ ยาคุก็รีบร้อนเอ่ยปาก
“นาย...สวัสดี ฉันมาจากเนโกมะ...”
เขายังพูดไม่ทันจบ เรียวสุเกะก็ชิงพูดแทรกขึ้นมาก่อน เขาลูบหน้าอกปลอบหัวใจที่ตกใจของตัวเอง แล้วเบิกตากว้างมองคนตรงหน้า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
“ฉันรู้จักนาย! นายคือลิเบอโร่ของเนโกมะ! ฉันเคยดูการแข่งขันของพวกนายกับฟุคุโรดานิ การช่วยลูกนอกสนามตอนกลางเกมของนายเท่มากเลย! สวัสดี ฉันชื่อฮานิว เรียวสุเกะ!