กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 44 7
ยามางาตะกับคาวานิชิช่วยกันล็อกตัวเทนโด ซาโตริที่กำลังคิดจะแอบหนี
ยามางาตะทำหน้าราวกับกำลังเสียสละตัวเอง “ขอโทษนะ ซาโตริ”
คนที่เหลือพากันแอบหนีออกไปในช่วงเวลานี้ ส่วนหมอไซโตที่กำลังยิ้มบาง ๆ อยู่ในตอนนี้ ดูเหมือนมารร้ายในสายตาของพวกเขาอย่างยิ่ง
ยามางาตะกับคาวานิชิพาตัวเทนโด ซาโตริไปที่ห้องพัก แล้วช่วยกันกดเขาไว้คนละข้าง หมอไซโตยิ้มให้เทนโดก่อนหยิบมีดคลายพังผืดขึ้นมา
เมื่อเห็นว่าไม่มีทางหนีแล้ว เทนโดจึงได้แต่พูดเสียงอ่อน “เบามือหน่อยได้ไหม…”
เขามองมีดคลายพังผืดสีขาวซีดเล่มนั้นแล้วกลืนน้ำลาย
วินาทีต่อมา เสียงกรีดร้องโหยหวนของเทนโดก็ดังก้องไปทั่วช่วงพัก
“อ๊ากกกกกก! แพทย์ประจำทีม! เบา! มือ! หน่อย! อ๊ากกกก!!”