กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 34 นักสะสมมือฉมังธรรมดาๆ
ช่วงหลายวันต่อมา ทุกคนยังฝึกซ้อมตามปกติเพื่อเตรียมตัวสำหรับค่ายเก็บตัวที่กำลังจะมาถึง
สิ่งเดียวที่ต่างออกไปคือ ช่วงสองวันนี้เรียวสุเกะหายตัวไปมาไร้ร่องรอยอยู่ตลอด พอฝึกซ้อมเสร็จก็เผ่นหนีทันที จับตัวไว้ยังจับไม่ได้
เซมิมองเรียวสุเกะที่หนีไปอีกครั้งหลังฝึกซ้อมเสร็จ พลางลูบคาง แล้วบังเอิญเห็นยูโนะเดินผ่านมาพอดี จึงยื่นมือไปคล้องคอยูโนะ
“ยูโนะคุง ช่วงสองวันนี้พวกนายทะเลาะกับเรียวสุเกะหรือเปล่า เขาไม่อยู่ฝึกเพิ่มแล้วนะ”
ยูโนะปัดแขนที่คล้องอยู่บนตัวออก “นี่เป็นเรื่องส่วนตัวของเรียวสุเกะ อีกอย่าง รุ่นพี่ คราวหน้าอย่ามาคล้องคอผม”
ยูโนะบีบจมูกอย่างรังเกียจ “กลิ่นเหงื่อหึ่งเลย”