กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย กวีสีกากี
ตอนที่ 17 ชีวิตประจำวัน 1
เรียวสุเกะนอนแผ่อยู่บนพื้น หอบหายใจแรงพลางสัมผัสความปวดเมื่อยที่ส่งมาจากกล้ามเนื้อ ความเย็นจากพื้นค่อย ๆ แผ่ผ่านผิวหนังเข้าสู่การรับรู้ของสมอง
ความรู้สึกสบายทำให้เรียวสุเกะหรี่ตาลง
เหนือศีรษะคือแสงไฟเจิดจ้า เรียวสุเกะยังไม่ทันได้สัมผัสความเย็นสบายของพื้นต่ออีกไม่กี่วินาที ก็ถูกพวกรุ่นพี่กรูกันเข้ามาดึงตัวขึ้น
“อาลาลา เล่นได้ดีจริง ๆ นะ เรียวสุเกะจัง~” เทนโดใช้นิ้วจิ้มกล้ามเนื้อต้นขาของเรียวสุเกะ “แค่แรงกายไม่ค่อยดีเท่าไรเอง”