กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในบ้านตระกูลไห่
บ้านหลังนี้ดูเก่าแก่ยิ่งนัก กำแพงปอกลอกและเฟอร์นิเจอร์ล้วนสึกกร่อน
ไห่อู๋หยา ยืนอยู่ในลานบ้านที่ว่างเปล่า โดยมีเพียงพ่อบ้านชราอยู่เบื้องหลัง
เขาทอดสายตามองต้นไม้ที่เก่าแก่ไม่แพ้กันอย่างเงียบเชียบ ความรู้สึกมากมายถาโถมเข้ามาในใจ
สามสิบปีผ่านไปนับตั้งแต่เขาถูกจองจำในคุกหลวง ความรุ่งโรจน์ของตระกูลไห่ได้เลือนหายไปแล้ว ภรรยาของเขาจากไปเมื่อหลายปีก่อน ส่วนบุตรชายทั้งสองก็ไม่ได้อยู่ในเมืองหลวงอีกต่อไป
เมื่อเขากลับมา บ้านที่เคยยิ่งใหญ่หลังนี้ก็มีเพียงพ่อบ้านชราผู้ซื่อสัตย์คอยดูแล
บ้านหลังนี้สูญเสียความมีชีวิตชีวาไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความว่างเปล่าและบรรยากาศที่หนักอึ้ง ทว่าไห่อู๋หยาไม่ได้นำพา
เพราะเวลาของเขาเหลือไม่มากแล้ว
“แค่ก...”