เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“สหายแห่งสำนักเสวียนเทียน ข้าจะไม่เปลืองคำกับพวกเจ้า”
นักพรตชิงอีเอ่ยด้วยเสียงเย็นชา
“ประตูเซียนอีกเจ็ดแห่งก็ล่วงรู้ถึงการกระทำหลอกลวงของพวกเจ้าแล้ว และเรื่องที่เจ้าสำนักของพวกเจ้ากระทำในมณฑลจงโจวก็ถูกเปิดเผยแล้ว”
“เรื่องที่ฮ่องเต้หย่งเหอบูชาเทพต้องยุติลงเพียงเท่านี้”
นักพรตชิงอีดูแข็งกร้าวยิ่ง ออร่าส่วนตัวของเขาลางๆ กดทับผู้อาวุโสสำนักเสวียนเทียน
แม้แต่ผู้อาวุโสเทียนซิงผู้มีอารมณ์ร้อนอยู่เสมอ ก็เงียบลงในยามนี้ มิได้แสดงอำนาจออกมา
ประตูเซียนทั้งเก้าแต่ละแห่งครอบครองหนึ่งมณฑล และสำนักเสวียนเทียนถือครองมณฑลหนานอันเป็นเขตภูเขา ซึ่งผู้คนเบาบางและไม่มั่งคั่งเท่า
มณฑลจงโจวส่วนใหญ่เป็นที่ราบกว้าง ผู้คนหนาแน่น และยังเป็นที่ตั้งของเมืองหลวง สำนักมหามรรคที่ครอบครองมณฑลจงโจวได้ย่อมไม่ธรรมดา และยังถูกมองเป็นผู้นำในหมู่ประตูเซียนทั้งเก้าอย่างเลือนราง
กำลังโดยรวมของสำนักมหามรรคอาจไม่จำเป็นต้องเป็นที่หนึ่งในประตูเซียนทั้งเก้า แต่ว่ากันว่ามีมรดกอันลึกล้ำที่ทำให้ประตูเซียนอีกแปดแห่งหวั่นเกรง และได้แต่ยอมยกธูปเทียนในมณฑลจงโจวให้สำนักมหามรรค
และนักพรตชิงอีที่ปรากฏตัว ณ ที่นี้เป็นตัวแทนของสำนักมหามรรค ทำให้พวกเขาต้อยต่ำลงในทันที