เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
“ข้าถามเจ้าหน่อย หากเจ้ากลืนกินเลือดเนื้อทุกหยดของตระกูลเฉียวข้า เจ้าจะสังหารเซียนได้หรือไม่”
คำพูดนี้ดังก้องจนหูอื้อ ทำให้มังกรบินหน้าหยกและพวกที่เฝ้าสังเกตอยู่อึดอัดหายใจไม่ออก
ผู้กล้าที่กล้ากลืนกิน
ผู้กล้าที่กล้าให้เขากลืนกิน
บทสนทนาระหว่างเฉียวจงกับอริยะยุทธ์นั้นเกินความเข้าใจของนักยุทธ์พเนจรเหล่านี้ไปไกล
“เฉียวจงผู้นี้คิดจะทำอะไร? ทรยศตระกูลหรือ?” นักยุทธ์ทั้งสองมองมังกรบินหน้าหยกที่อยู่ข้างๆ
“เรื่องนี้...” จิตใจของมังกรบินหน้าหยกก็ชะงักไปครู่หนึ่ง
หากเฉียวมู่เอ่ยปากขึ้นมาทันที ยอมสละตนเองซึ่งถึงอย่างไรก็ต้องตายอยู่แล้ว เพื่อช่วยพวกเขา สหายร่วมกลุ่มชั่วคราวเหล่านี้ พวกเขาก็ยังพอเข้าใจได้บ้าง
ท้ายที่สุด แม้ตัวละครเช่นนี้หาได้ยากยิ่งและส่วนใหญ่อยู่ในนิทานที่นักเล่านิทานเล่ากัน แต่ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีอยู่จริงเสียเลย
แต่การสละตระกูลของตนเองเพื่อช่วยคนแปลกหน้าสองสามคนที่เพิ่งพบกัน?