เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ความโกลาหลที่เฉียวมู่ก่อขึ้นตรงหน้าทางเข้าตำหนักเต๋าตีนเขาเริ่มลุกลามใหญ่โต จนดึงดูดผู้คนจำนวนมากให้เข้ามารุมล้อมเฝ้าชม
อย่างไรเสีย การที่จอมยุทธ์บุกรุกเข้าไปในตำหนักเสวียนเทียนและสังหารพยัคฆ์เหินตาสีครามแห่งประตูเซียนนั้น ไม่ใช่เรื่องที่เคยได้ยินได้ฟังกันบ่อยนัก
ทว่า ท้ายภูเขาเบื้องหลังตำหนักเสวียนเทียนกลับยังคงเงียบสงบและร่มเย็น
แสงยามเช้าอันจางเบาและแสงอาทิตย์สาดส่องไปทั่วขุนเขาและพงไพรเหล่านี้
ชายหนุ่มในชุดคลุมสีเขียวเดินเนิบนาบบนเส้นทาง ย่างก้าวข้ามหญ้าเตี้ยและทำกางเกงเปียกชุ่มไปด้วยน้ำค้างจากหญ้าข้างทาง
น้ำตกตรงขอบหน้าผาห้อยระย้าดั่งม่านน้ำและส่งเสียงคำรามกึกก้องยามตกลงสู่ทะเลสาบเล็กๆ เบื้องล่าง
ยังมีเหล่านกกระเรียนกำลังไซ้ขนอยู่ริมทะเลสาบ เมื่อชายหนุ่มชุดคลุมสีเขียวเข้าใกล้ ฝูงปลาคาร์ปหลากสีก็กระโจนขึ้นจากผิวน้ำ ราวกับต้องการกระโดดข้ามหน้าผาทวนกระแสน้ำตก
เสียงพิณโบราณอันไพเราะดังมาจากที่ห่างไกล เสียงนั้นไหลรินดั่งสายน้ำ ไหลเข้าสู่โสตประสาทของนักพรต
ใต้ต้นไม้ใหญ่ริมทะเลสาบ นักพรตวัยกลางคนสองคนกำลังเดินหมากอยู่หน้ากระดานหมาก ทั้งสองไม่เอ่ยปากเพียงแต่มองดูตารางหมากอย่างเงียบเชียบ
แม้นักพรตเดินหมากทั้งสองจะอยู่ในวัยกลางคน แต่ใบหน้ากลับดูเมตตาอ่อนโยน แฝงกลิ่นอายแห่งเซียนจางๆ ดูราวกับเซียนที่เดินออกมาจากภาพวาด ทำให้ผู้คนรู้สึกเลื่อมใสตั้งแต่แรกเห็น