กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท้องฟ้าแปรเปลี่ยนเป็นสีเหลืองหม่น
เฒ่าหวงเดินอยู่เพียงลำพังในตรอก เร่งฝีเท้ากลับบ้าน
บ้านของเขาอยู่ในเขตเมืองชั้นนอก ยิ่งเดินลึกเข้าไปในตรอก ความมืดสลัวและความเงียบงันก็ยิ่งทวีคูณ
บ้านเรือนว่างเปล่าในเขตชั้นนอกรกร้างไปเกือบครึ่ง ตรอกที่เขาเดินผ่านไม่พบร่องรอยของผู้คน มีเพียงเสียงฝีเท้าของเขาที่สะท้อนก้องในความเงียบสงัด
“ครอบครัวแซ่จางหายไปเมื่อสองเดือนก่อน ส่วนบ้านของครอบครัวแซ่เฉินตรงนั้น พวกเขาออกจากเมืองเยียนไปตอนไหนนะ... ประมาณหกเดือนก่อนกระมัง?”
เขาเดินช้าๆ อยู่ครู่หนึ่งแล้วเลี้ยวหัวมุม
สายตาปะทะเข้ากับเด็กน้อยสองสามคนกำลังเล่นซนอยู่ในตรอก