กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในจวนเจ้าเมือง
หลังจากเฉียวมู่พลัดตกลงไปเพราะปากบ่อน้ำพังทลายลง
เหล่าองครักษ์และบ่าวไพร่ที่อยู่ในที่นั้นต่างพากันถอนหายใจด้วยความโล่งอก
ไม่มีผู้ใดอยากต่อกรกับศัตรูที่ไม่กลัวตาย บัดนี้ในที่สุดทุกอย่างก็จบสิ้นลงเสียที
มีเพียงเจ้าเมืองกัวเหยียนเท่านั้นที่สีหน้ายังคงมืดมน
หลังจากเก็บศพของบุตรชายแล้ว เขาก็ขมวดคิ้วมองไปยังบ่อน้ำที่พังถล่มจนถูกเศษหินกลบฝัง พลางสั่งให้บ่าวไพร่ลงไปงมค้นหาต่อ
เขาหันศีรษะไปสั่งการโจวเหวินที่อยู่ด้านข้าง
“โจวเหวิน เจ้าจงเฝ้าอยู่ที่นี่ เมื่อพวกบ่าวไพร่ขนย้ายเศษหินเสร็จสิ้นแล้ว เจ้าต้องลงไปในน้ำแล้วนำศพของเฉียวหลินขึ้นมาให้ได้”
โจวเหวินขมวดคิ้วเล็กน้อย ดูเหมือนไม่ค่อยเต็มใจนัก
“ให้ข้าไปเก็บศพหรือ? ...ก็ได้ขอรับ”