กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เมื่อโจวเหวินเอ่ยประโยคนั้นออกมา
ฉับพลันนั้น
นายน้อยกัวก็รู้สึกเย็นเยียบที่แผ่นหลัง เห็นได้ชัดว่าลูกไม้ตื้นๆ ของเขาถูกเฉียวมู่ที่ติดตามมาอย่างใกล้ชิดจับได้เสียแล้ว
หัวใจของเขาเต้นรัว ในเวลานี้เขาไม่มีโอกาสและไม่มีเวลาให้คิดอีกแล้ว!
“ช่วยข้าด้วย!”
นายน้อยกัวแผดเสียงร้องพร้อมกับทิ้งตัวไปข้างหน้า
ทว่าเฉียวมู่ที่อยู่ใกล้ตัวเขาและสังเกตเห็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยนั้นมาตลอด มีหรือจะปล่อยให้เขาหนีไปได้ง่ายๆ?
ในจังหวะที่นายน้อยกัวก้าวเท้าไปได้เพียงสองก้าว ร่างที่กำลังวิ่งก็ชะงักลงกะทันหัน
ปลายหอกแหลมคมพุ่งทะลุออกมาจากหน้าท้องของเขาพร้อมกับโลหิตที่ไหลทะลัก
แม้เฉียวมู่จะสามารถกลับมาเกิดใหม่ได้ แต่เขาก็มีโอกาสเพียงครั้งเดียวที่จะบุกเข้ามาถึงจวนหลัก