เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
คุณชายกัวผู้นี้รู้ข่าวคราวของฮ่องเต้แห่งต้าเยี่ยนจริงหรือ?
เมื่อนึกย้อนไปถึงสถานการณ์ก่อนหน้าที่ลูกทรพีผู้นี้ไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง เฉียวมู่ก็ยังคงรู้สึกกังขา
“คุณชายกัว คนเรามีเพียงชีวิตเดียว ย่อมต้องรู้จักรักถนอม อย่าได้เอ่ยวาจาโป้ปด และอย่าได้ทำเรื่องโง่เขลา” เฉียวมู่จ้องมองดวงตาของคุณชายกัวเขม็ง
แม้เฉียวมู่จะไม่สันทัดเรื่องการรีดเค้นสอบสวน ทว่าสายตาในการสังเกตการณ์กลับเฉียบแหลมยิ่ง ด้วยความกล้าหาญเพียงเท่านี้ของคุณชายกัว หากมันเอ่ยวาจาเท็จ ย่อมต้องมีพิรุธบางอย่างให้เห็นเป็นแน่ เช่นการหลบสายตา
“ข้าไม่ได้โกหกนะ!” คุณชายกัวไม่รอให้เฉียวมู่ต้องเอ่ยเร่งเร้า มันรีบโพล่งออกมาเองทันควัน
“เรื่องสำคัญถึงเพียงนี้ ข้าย่อมไม่มีทางสืบรู้ได้อยู่แล้ว แต่ท่านพ่อของข้ารู้ ท่านพ่อเป็นคนบอกข้าด้วยตัวเองเลยนะ!”