เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โรงครัวด้านหลังของจวนเจ้าเมือง
พ่อครัวประจำจวนหลายคนกำลังต้มเนื้อวัว จนกลิ่นเนื้อตลบอบอวลไปทั่ว บนถาดข้างๆ มีหัววัวที่ยังไม่ได้ถอนขนวางอยู่
“อาเฉิง เจ้ามัวฝันกลางวันอะไรอยู่ รีบมาช่วยกันหน่อยสิ” พ่อครัวประจำจวนเร่งบ่าวหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างหลังเขา
“เจ้ามีอะไรจะพูดหรือไม่? ยืนน้ำลายไหลอยู่ทำไม? นี่เป็นของที่คุณชายสั่งไว้เป็นพิเศษ หากเจ้าขโมยกิน เจ้าจะถูกตีตาย!”
“ข้าไม่หิว” อาเฉิงจ้องมองหัววัวข้างๆ ตรงๆ แล้วกระซิบ
“วัวเหลืองตัวนี้... วัวเหลืองตัวนี้เคยเป็นวัวไถที่บ้านของข้ามาก่อน”
“วัวไถของเจ้ารึ? เจ้าขายมันให้จวนเจ้าเมืองหรือ?” พ่อครัวประจำจวนสับเนื้อช้าลงเล็กน้อย แต่ปากยังไม่หยุด
“ถึงอย่างนั้นเจ้าก็ยังขี้เกียจไม่ได้ ไม่อย่างนั้นอาจถูกลงโทษจากคุณชายฐานปล่อยเวลาให้เสียเปล่า”