กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในจวนเจ้าเมือง
คุณชายกัวเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เตรียมออกเดินทาง พร้อมด้วยบ่าวไพร่กลุ่มหนึ่งที่แบกโลงศพ
คราวนี้เขาจะไปเยี่ยมญาติผู้ตาบอดของเฉียวมู่
แม้เฉียวมู่จะตายไปแล้ว แต่ไม่ได้ตายต่อหน้าเขา ทำให้เขารู้สึกทั้งดีใจและยังไม่สมใจ
เขาตั้งใจจะแบกโลงศพไปเยี่ยมเฉียวฉานเสวี่ยด้วยตัวเอง
ทว่าเมื่อเขาเดินใกล้ประตู เสียงหนึ่งที่เข้มงวดก็หยุดเขาไว้
“หยุด! ข้าไม่ได้บอกเจ้าหรือว่าห้ามออกจากจวนหนึ่งเดือน?”
ผู้ที่พูดคือเจ้าเมืองกัวเหยียน ร่างกายยังแข็งแรงกำยำราวกับหอคอย แต่ใบหน้าของเขาตอนนี้ซีดเผือดอย่างคนป่วย
“ท่านพ่อ ข้ารู้ขีดจำกัดของตัวเอง ข้าจะไปก่อเรื่องได้อย่างไรอีก” คุณชายกัวยิ้มและขอโทษ