กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เฉียวมู่ฟังอย่างตั้งใจขณะที่หวังซงเฮ่อถ่ายทอดความทะเยอทะยานของตนออกมา จิตใจรู้สึกตอบสนองเล็กน้อยพร้อมกับกวาดสายตามองเหล่านักเลงที่อยู่ใกล้เคียง
เขาอาจจะพอเข้าใจถึงเหตุผลเบื้องหลังวินัยที่เหล่านักเลงแสดงออกมาในการเผชิญหน้าก่อนหน้านี้ แต่มันก็น่าฉงนใจที่บัณฑิตวัยกลางคนอย่างหวังซงเฮ่อสามารถรวบรวมกลุ่มคนเช่นนี้ไว้ในหุบเขาเหล่านี้ได้อย่างไร
สายตาและวาทศิลป์ของหวังซงเฮ่อโดดเด่นมาก เขาน่าจะมีภูมิหลังที่ไม่ธรรมดาก่อนจะหันเข้าสู่ชีวิตโจร
“พี่ชายเฉียว ข้าขอถามท่านอีกครั้ง ท่านเต็มใจจะร่วมอุดมการณ์ใหญ่กับข้าหรือไม่?” หวังซงเฮ่อถามอย่างจริงใจ
“แต่ข้าปฏิเสธ” เฉียวมู่ตอบด้วยจิตใจที่สงบนิ่ง