กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ภายในจวนเจ้าเมือง
คุณชายกัวนอนเอนบนเก้าอี้ยาว มีหมออยู่ข้างๆ คอยทายาให้ใบหน้าบวมเป่งของเขา ซึ่งบวมจนดูราวกับหัวหมู
เจ้าเมืองกัวเหยียนนั่งอยู่ใกล้ๆ สีหน้าขึงขังขณะมองดูบาดแผลของบุตรชายคนเดียว
ชายชราผู้สวมเสื้อคลุมสีเทาซึ่งเป็นผู้จับเฉียวมู่ไว้เมื่อครู่ยืนเงียบอยู่ด้านข้าง
“ท่านพ่อ เหตุใดท่านจึงคิดรับไอ้คนชั่วที่ชื่อเฉียวมู่นั้นเข้ามา?” คุณชายกัวพูดเสียงอู้อี้ ดวงตาบวมปูด
กัวเหยียนโบกมือ สั่งให้หมอและนางกำนัลถอยออกไป เหลือเพียงชายชราผู้สวมเสื้อคลุมสีเทาที่ยืนอยู่ตรงนั้น ก่อนจะเอ่ยว่า
“จะรีบร้อนไปไย? หากเข้าร่วมกองทัพเมืองเยียนแล้ว ยังมีหนทางนับไม่ถ้วนให้ปลิดชีวิตมัน”
กัวเหยียนหลับตา น้ำเสียงสงบเยือกเย็น