กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ท้องฟ้าไร้เมฆหมอก แสงตะวันแผดเผาสาดส่องลงมาจากเบื้องบน
เมืองโบราณเต็มไปด้วยเรือนและอาคารโอ่อ่า ผู้คนเดินขวักไขว่อยู่บนถนนยาวที่ปูด้วยหินสีครามอย่างไม่ขาดสาย
เฉียวมู่เดินผ่านฝูงชนในตลาด เบียดเสียดกับผู้คนที่สัญจรไปมา จนในที่สุดก็หยุดลงที่แผงขายเนื้อหมู
หลังแผงเนื้อหมูคือคนขายเนื้อเจิ้ง ชายร่างกำยำผิวกร้านแดดศีรษะล้านเลี่ยน ผู้ที่ดูแล้วใครก็ไม่อยากหาเรื่องใส่ตัว
“คนขายเนื้อเจิ้ง... ชัดเจนว่าเป็นมัน” เฉียวมู่หวนนึกถึงข้อมูลที่รวบรวมมาก่อนหน้านี้
คนขายเนื้อเจิ้งผู้นี้อาจดูเป็นเพียงคนขายหมูธรรมดา แต่แท้จริงแล้วมันคือผู้ปกครองเขตเมืองชั้นนอกแห่งนี้