กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 203
หลี่โปไม่เคยคิดเลยว่า หลังจากผ่านไปสองปี อวี๋เหยาหยาวไม่เพียงพัฒนาฝีมือการแสดงจนถึงขั้นยอดเยี่ยมเท่านั้น แม้แต่ความสามารถในการสอนคนอื่นแสดงก็ยังช่ำชองขึ้นอย่างน่าเหลือเชื่อ
เธอเหมือนมีเสน่ห์บางอย่างที่ทรงพลัง รวมถึงความสามารถในการนำคนอื่นโดยธรรมชาติ จนนักแสดงทุกคนในกองถ่ายถูกเธอรวบรวมเอาไว้เป็นหนึ่งเดียว ราวกับเชือกเส้นเดียวที่เหนียวแน่นจนไม่มีใครสามารถแยกออกจากกันได้!
“คำขวัญของพวกเราคือ ไม่มี NG!”
“คำขวัญของพวกเราคือ กลับบ้านให้เร็ว!”
“พูดตามฉันอีกรอบ!”
วันหนึ่ง หลี่โปบังเอิญมาถึงกองถ่ายเร็วกว่าปกติครึ่งชั่วโมง
เขายังไม่ทันได้เดินเข้าไปในห้องพักผู้กำกับเพื่อวางของ ก็ถูกเสียงตะโกนอันทรงพลังของอวี๋เหยาหยาวทำเอาสะดุ้งเสียก่อน
จากนั้นก็ได้ยินเสียงตะโกนพร้อมเพรียงกันจากด้านนอก ราวกับกำลังฝึกทหารอยู่!
ไม่เพียงเท่านั้น อวี๋เหยาหยาวยังจัดกิจกรรมวิ่งตอนเช้าให้ทุกคนอีกด้วย