กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 186
ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า แค่สั่งอาหารเดลิเวอรีก็ยังต้องใช้ภาษาอังกฤษแล้ว!
พี่ยาเหยานี่ช่างเล่นจริง ๆ!
ทุกคนต่างคิดว่าตัวเองเตรียมพร้อมมาอย่างดีแล้ว แต่เพียงชั่วพริบตาเดียวก็ถูกเธอเล่นเอาทรุดลงไปพร้อมกันหมด!
ใครจะคิดว่าการสั่งอาหารจะต้องใช้ภาษาอังกฤษ?
“ผัดหมูเส้นกลิ่นปลา” ภาษาอังกฤษพูดยังไง?
“หมูผัดเผ็ด” ล่ะ ต้องใช้คำว่าอะไร?
เหล่านักเรียนห่วยทั้งหลายต่างพากันจ้องป้ายไม้ที่เจ้าซาลาเปาน้อยถืออยู่ในหน้าจอไลฟ์จนแทบร้องไห้
วันนี้พวกเธอตื่นผิดท่าหรือเปล่า?
หรือว่าเปิดไลฟ์ผิดรายการ?