บทที่ 179

บทที่ 179

“อ๋อ...เพราะฉันอยู่บ้าน ก็เลยทำให้เรตติ้งของรายการลดลงสินะ”

อวี๋เหยาหยาวเพิ่งเข้าใจ

แต่ไม่นาน เธอก็หันไปมองเจ้าตัวเล็กแสนอบอุ่นที่ยังนอนอยู่บนเตียงเจ้าหญิงสีชมพูอย่างลังเล

ร่างเล็ก ๆ ก้อนหนึ่ง ทั้งตัวนุ่มนิ่มอ่อนโยน นิ้วมือเล็ก ๆ เพียงกำเบา ๆ ก็กลายเป็นกำปั้นขาวจ้ำม่ำ น่ารักจนบรรยายไม่ถูก

และทุกครั้งที่เจ้าตัวเล็กแสนอบอุ่นลืมตากลมแป๋วชุ่มน้ำขึ้นมา แล้วหันมามองเธอ...

หัวใจของเธอก็แทบละลาย

น่ารักขนาดนี้ เธอไม่อยากจากเจ้าซาลาเปาน้อยก้อนนี้ไปไหนเลย!

เธอไม่อยากออกไปข้างนอกไกล ๆ ด้วยซ้ำ

ถึงการอยู่เดือนจะน่าเบื่อไปบ้าง แต่ทุกวันได้อยู่กับเจ้าตัวเล็ก แค่นี้เธอก็พอใจแล้ว~