เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 175
ความรู้จักกาลเทศะของกู้เชียนเชียน ทำให้ผู้ชมในห้องไลฟ์จำนวนไม่น้อยหัวเราะกันยกใหญ่ ก่อนจะพากันส่งของขวัญให้เธอรัว ๆ
แน่นอนว่า หลังจากหัวเราะกันแล้ว พวกเขาก็อดสงสารเจ้าซาลาเปาน้อยไม่ได้
เสิ่นรุ่ยเจ้าซาลาเปาน้อย เมื่อก่อนเอาแต่ร้องไห้งอแง อยากตามหม่ามี้ออกโทรทัศน์อยู่ตลอด
แต่ตอนนี้พอได้ออกกล้องจริง ๆ กลับหมดความสนใจเพราะหม่ามี้ไม่อยู่
เขาจึงนั่งดูแท็บเล็ตของตัวเองอย่างว่าง่าย แทบไม่โต้ตอบกับผู้ชมอีกเลย
เห็นได้ชัดว่าเจ้าตัวเล็กไม่ได้สนใจการแสดงออกต่อหน้ากล้องด้วยตัวเองสักเท่าไร
ก่อนหน้านี้ที่ยืนกรานอยากออกกล้อง ก็เพราะอยากอยู่กับอวี๋เหยาหยาวเท่านั้น
ตกค่ำ พ่อลูกทั้งสองก็ออกกล้องคุยกับเจ้าซาลาเปาน้อยคนที่สองจากระยะไกลอยู่พักหนึ่ง
แม้ผู้ชมในไลฟ์จะมองเห็นภาพได้ไม่ชัดนัก แต่ก็ยังพอเห็นใบหน้าขาวอมชมพูที่ดูสุขภาพดีของอวี๋เหยาหยาว รวมถึงเจ้าซาลาเปาน้อยที่อยู่ในอ้อมแขนของเธอ