เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 171
เสิ่นอี้ฉงไม่เคยคิดเลยว่า เพียงข้ามคืนเดียวจะเกิดเรื่องขึ้นมากมายขนาดนี้
เมื่อคืนเขาเข้าไปอยู่ในห้องคลอดกับแม่ของลูก ทิ้งให้ลูกชายอยู่ข้างนอกตามลำพัง เดิมทีเขาเองก็ไม่วางใจ แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น
แม่ของเขาหย่ากับพ่อไปนานแล้ว และช่วงหลายปีมานี้แทบไม่ได้ติดต่อกันอีก
ส่วนพ่อของเขาก็ใช้ชีวิตพักฟื้นอยู่ต่างประเทศมานาน ต่อมาก็แต่งงานกับหญิงลูกครึ่งและมีลูกอีกคน
ดังนั้นทางฝั่งเสิ่นรุ่ย ทั้งปู่ย่าก็พึ่งพาไม่ได้ ส่วนตากับยาย—พ่อแม่ของอวี๋เหยาหยาว—ก็ไม่ได้มีความน่าเชื่อถืออะไรเช่นกัน
ครั้งนี้เสิ่นอี้ฉงจึงไม่ได้แจ้งพวกเขาเลยแม้แต่น้อย
เสิ่นรุ่ยเองก็ไม่ได้สนิทกับพวกเขา ก่อนหน้านี้แทบไม่มีโอกาสได้ใกล้ชิดกันเท่าไร
สาเหตุที่เสิ่นอี้ฉงพาพ่อบ้านเก่าแก่กับแม่บ้านมาด้วย อีกทั้งยังให้เสิ่นหลินกับหนีอี้คอยอยู่เป็นเพื่อน ก็เพราะอยากให้เสิ่นรุ่ยรู้สึกอุ่นใจ
แต่เขารู้ดีว่า คนเหล่านี้ไม่อาจทดแทนการอยู่เคียงข้างของคนในครอบครัวได้ อย่างมากก็แค่คอยดูแลลูกชายไม่ให้เกิดอันตรายเท่านั้น