บทที่ 140

บทที่ 140

เช้าวันรุ่งขึ้น เสิ่นอี้ฉงก็พบว่าภรรยาตัวน้อยของเขามีบางอย่างผิดปกติ

เมื่อคืนเขากลับถึงบ้านตอนตีสาม เพราะกลัวจะรบกวนการนอนของอวี๋เหยาหยาว จึงไปนอนที่ห้องรับรองอยู่สองสามชั่วโมง

แต่เช้าวันนี้ เขากลับพบว่าอวี๋เหยาหยาวกับเริ่นซือถงกำลังนั่งกระซิบกระซาบกันอยู่สองคน แถมยังชอบส่งสายตาประหลาด ๆ มาทางเขาเป็นระยะ

แค่ช่วงเวลากินอาหารเช้า พวกเธอก็แอบมองเขาไปแล้วอย่างน้อยสี่ห้าครั้ง

เมื่อมีคนนอกอยู่ด้วย เสิ่นอี้ฉงมักจะเก็บอารมณ์ได้ดี

อีกทั้งเขายังสนับสนุนให้อวี๋เหยาหยาวมีเพื่อนอยู่แล้ว เพราะในอนาคตช่วงพักระหว่างถ่ายละครของเธออาจยาวเป็นเดือนหรือสองเดือน เขาไม่สามารถอยู่บ้านคอย陪เธอได้ทุกวัน

ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ เขาจึงไม่ได้เอ่ยปากขัดบทสนทนาเบา ๆ ของพวกเธอเลยแม้แต่คำเดียว

ตรงกันข้าม เขายังทำหน้าที่คุณพ่ออย่างเต็มที่ พาเสิ่นรุ่ยและเด็กน้อยอีกสองคนที่เริ่นซือถงพามาด้วยกินอาหารเช้าจนเรียบร้อย จากนั้นก็เช็ดปากเช็ดมือให้เด็ก ๆ ทีละคน

หลังจัดการเด็ก ๆ เสร็จ เขากำลังจะขึ้นชั้นสองไปเปลี่ยนเป็นชุดสูทสำหรับทำงาน ก็ถูกเรียกเอาไว้เสียก่อน