กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านไปแปลไป
บทที่ 90
ไฟในห้องน้ำไม่ได้เปิด มีเพียงแสงไฟถนนสีเหลืองสลัวจากด้านนอกกับแสงจันทร์กระจ่างที่สาดลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา
กระเบื้องพื้นสีขาว อ่างอาบน้ำสีขาว อ่างล้างหน้าสีขาว รวมถึงผิวกายขาวราวหิมะของเธอ ล้วนถูกย้อมด้วยประกายสีเงินจาง ๆ ท่ามกลางความพร่าเลือนของแสงจันทร์ ทุกอย่างดูคล้ายมีรัศมีบาง ๆ เคลือบอยู่...
ความงดงามของเธอ เขาไม่ได้เพิ่งรู้จักในวันนี้
แต่ถึงอย่างนั้น ราวกับเขาไม่เคยรู้จักเธอได้มากพอเสียที
ภายใต้แสงจันทร์อันมืดสลัวนั้น ดวงตาและคิ้วอันประณีตของเธองดงามราวกับภาพวาด ไหล่กลมมนที่เผยออกมาระหว่างเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยครึ่งหนึ่งก็ราวกับหยกเนื้อดีที่สุด ทำให้เขามองเท่าไรก็ไม่รู้จักเบื่อ
เธอคือปีศาจ...
และเป็นปีศาจของเขา!
เกิดมาเพื่อเอาชนะเขาโดยเฉพาะ!
อวี๋เหยาหยาวสัมผัสได้ถึงความคลุ้มคลั่งของชายที่อยู่เหนือร่างเธอ ราวกับสายฟ้าฟาดท่ามกลางพายุฝน ต่างจากทุกครั้งที่ผ่านมาโดยสิ้นเชิง ทั้งความสุขุม การอดกลั้น และการยับยั้งชั่งใจที่เขาเคยมี บัดนี้ล้วนหายไปจนหมดสิ้น