บทที่ 80

บทที่ 80

ไม่นาน อวี๋เหยาหยาวก็พาเจ้าซาลาเปาน้อยกวาดซื้อขนมที่ยังไม่เคยกินจากร้านค้าภายในสนามบินมาเสียชุดใหญ่

สองแม่ลูกทำตัวราวกับหนูแฮมสเตอร์ตัวน้อย ๆ ยัดขนมใส่กระเป๋าจนแทบเต็ม พอซื้อเสร็จก็แกะกินไปด้วย ตุนไปด้วย

ระหว่างนั้นยังคอยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันเป็นระยะ

“เจ้าตัวเล็ก อันนี้อร่อยนะ สาหร่ายนี่...”

“หม่ามี้ อันนี้ก็อาหย่อย เหมือนโดรายากิเลย”

สองแม่ลูกจดจ่ออยู่กับการลิ้มลองขนมที่ปกติถูกควบคุมอย่างเข้มงวด จนแทบไม่สนใจสิ่งรอบข้างอีกแล้ว

แม้แต่กล้องที่ค่อย ๆ ถอยห่างออกไป พวกเขาก็ยังไม่รู้ตัว

【พี่ช่างภาพเป็นอะไรไป? นี่จะหนีแล้วเหรอ!?】

【เมื่อกี้ยังบอกว่าจะไม่ไปไหนอยู่เลยไม่ใช่เหรอ?】