บทที่ 53

บทที่ 53

เมื่ออวี๋เหยาหยาวเห็นโจทย์ยาวเหยียดขนาดนั้น หัวใจก็สั่นวูบ

ไม่ใช่เพราะอะไรหรอก...

เธอมีปัญหากับการอ่านประโยคยาว ๆ

หลังจากเริ่มมีสติปัญญา เธอก็ใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการดูวิดีโอ จึงแทบไม่ได้สัมผัสตัวหนังสือเท่าไรนัก

จนกระทั่งวันที่เธอสามารถแปลงร่างเป็นมนุษย์ได้ และเริ่มหลงใหลนิยายอย่างบ้าคลั่ง ความเข้าใจเกี่ยวกับตัวอักษรของเธอถึงได้พุ่งพรวดขึ้นมา

แต่สิ่งเดียวที่เธอไม่เคยแตะเลยก็คือ...นิยายจีนโบราณ

ตัวอักษรแบบโบราณ ทั้งคำโบราณทั้งสำนวนเก่า ๆ เธออ่านไม่รู้เรื่องจริง ๆ

และโจทย์ยาวเหยียดของผู้กำกับโจวในตอนนี้ก็ดันมีกลิ่นอายโบราณอยู่เล็กน้อย ยิ่งทำให้เธออ่านอย่างยากลำบาก

อวี๋เหยาหยาวขมวดคิ้วเรียวงามเล็กน้อย ริมฝีปากแดงยื่นออกมา ก่อนจะจ้องโจทย์ตรงหน้าอยู่นานกว่าสิบวินาที