บทที่ 48

บทที่ 48

พนักงานส่งของทยอยมาส่งดอกกุหลาบสารพัดชนิดอย่างไม่ขาดสาย

ดอกไม้มากมายถูกขนเข้ามาจนแทบจะกองเต็มห้องรับแขกของบ้านหลังเล็ก สุดท้ายไม่มีที่วาง จึงต้องย้ายไปกองไว้ในสวนด้านนอกแทน

ดอกกุหลาบหลากสี ทั้งแดง ชมพู ขาว เหลือง ฟ้า และอีกสารพัดสี ต่างประชันความงามกันเบ่งบานเต็มที่!

อวี๋เหยาหยาวมีชีวิตอยู่มาเกือบสองร้อยปีแล้ว แต่ยังไม่เคยเห็นดอกไม้มากมายขนาดนี้มารวมตัวกันจนแน่นขนัดเช่นนี้มาก่อน

แม้แต่หนีอี้ยังอดตะลึงไม่ได้

“พี่ครับ เจ้านายรักพี่จริง ๆ นะเนี่ย”

อวี๋เหยาหยาวทิ้งตัวลงไปบนกองดอกไม้ มุมปากโค้งขึ้นอย่างมีความสุข ก่อนพยักหน้าหงึก ๆ

หนีอี้พลันตระหนักได้ชัดเจนยิ่งกว่าเดิมว่า—

พี่สาวของเขาไม่ได้เข้าวงการด้วยฝีมือการแสดงจริง ๆ หรอก!