บทที่ 20

บทที่ 20

“พ่อ รีบอุ้มแม่เข้าไปเร็วครับ เดี๋ยวแม่จะเป็นหวัด แล้วก็ไอเอานะ”

เจ้าซาลาเปาน้อยใช้นิ้วจิ้มพ่อของตัวเองไม่หยุด

เสิ่นอี้ฉงขมวดคิ้ว

ผู้หญิงในอ้อมแขนยังเกาะเขาแน่นราวกับปลาหมึก ไม่ยอมปล่อย

แต่ก็จริงอย่างที่ลูกชายพูด...

อุณหภูมิร่างกายของเธอต่ำกว่าปกติเล็กน้อย

ชายหนุ่มก้มหน้าลง พิจารณาใบหน้าขาวเนียนของอวี๋เหยาเหยาอย่างละเอียด

ปลายจมูกของเธอแดงขึ้นเล็กน้อยเพราะความหนาว ลำคอระหงขาวผ่องไม่มีสิ่งใดปกคลุม เผยให้เห็นกระดูกไหปลาร้าเล็กละเอียด เอวคอดบางแนบชิดกับหน้าท้องของเขาโดยตรง

ส่วนเรียวขาขาวเนียนทั้งสองข้าง...