กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 288 นี่มันกับดัก
แสงสีทองสองสายวาบผ่าน เชือกก็ขาดลงทันที หลินซินเยว่เป็นคนเอ่ยก่อน
“ซูเฉิน นายมาที่นี่ทำไม? นี่อาจเป็นกับดัก พวกเธอตั้งใจล่อให้นายมา”
“นายโง่หรือไง? รู้อยู่แก่ใจว่าเป็นกับดัก ยังวิ่งมาหาที่ตายอีก?” โอวหยางฉีฉีบ่น แต่ในใจก็ซาบซึ้งไม่น้อย
“พอรู้ว่าพวกเธอเกิดเรื่อง ฉันจะไม่มาได้ยังไง? ฉันรู้ว่าพวกมันมีเจตนาไม่ดี แต่ยังไงฉันก็ต้องมาช่วยพวกเธอ”
“กลับไปแล้วค่อยคุยกัน พวกเธอตามฉันให้ดี ทำตามที่ฉันบอก อีกเดี๋ยวพอออกไปแล้ว พวกเธอสองคนขึ้นหลังหงส์เจ็ดสีแล้วรีบหนีไป” ซูเฉินพูดด้วยสีหน้าเคร่งขรึม