กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 168 บัตรเชิญที่มาอย่างไม่คาดคิด
“อืม เมื่อกี้ฉันตกใจแทบตาย นึกว่าจะตกลงไป ขอบใจนะพี่เขย”
“ไม่เป็นไร วางใจเถอะ มีฉันอยู่ เธอไม่เป็นไรแน่”
ซูเฉินจับมือนุ่มลื่นของเธอ แล้วยังอดลูบอีกสองครั้งไม่ได้
เวินเล่อเล่อรู้ดีว่าซูเฉินมีเจตนาไม่บริสุทธิ์ และรู้ว่าตัวเองทำแบบนี้ไม่ถูก แต่ก็ยังตัดใจปล่อยมือไม่ได้
เพราะถ้าพูดบางเรื่องให้ชัดเจน เธอก็จะจับมือซูเฉินต่อไปไม่ได้แล้ว
หลังจากนั้นทั้งสองก็จับมือกันเช่นนี้จนการล่องแก่งสิ้นสุดลง เวินเล่อเล่อยังรู้สึกอาลัยอาวรณ์อยู่บ้าง
แต่ในใจเธอยังคงถูกมโนธรรมตำหนิ จึงสะบัดมือออกอย่างแรง