กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 ยามสุสานโบราณเปิดออก
“รอให้ฉันหลอมรวมวรยุทธ์ที่อาจารย์ถ่ายทอดมาได้อย่างสมบูรณ์ก่อน ฉันจะสับไอ้คนนี้เป็นหมื่นชิ้น เอาหัวของมันไปเซ่นไหว้พี่น้องร่วมสำนักที่ตายไป
รวมถึงอาจารย์ด้วย”
ลู่หรูเสวี่ยกัดฟันพูด ดวงตาเต็มไปด้วยเพลิงแค้น
ทันใดนั้น เสียงดังสนั่นกึกก้องขึ้น พื้นใต้เท้าสั่นสะเทือน ราวกับทั้งภูเขากำลังเกิดแผ่นดินไหว
“เกิดอะไรขึ้น?”
“บังเอิญขนาดนั้นเลยหรือ แผ่นดินไหวเกิดขึ้นตอนนี้พอดี?”
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างมีสีหน้าตกตะลึง สีหน้าเคร่งเครียดขณะเฝ้าสังเกตการณ์
ซูเฉินเองก็สงสัยไม่ต่างกัน เขาหันไปมองหลิงซวง