กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 141 คำขอร้องของผู้เฒ่าหลิง
“ปล่อยฉันนะ ทำแบบนี้มีแต่ทำให้ฉันขยะแขยง นายอยากให้ฉันเกลียดนายหรือไง?”
“ถึงเธอจะเกลียดฉัน ฉันก็ไม่มีวันปล่อย” ซูเฉินสูดหายใจลึก
“ที่จริงเมื่อวานฉันไม่บอกเธอ เพราะอยากรีบกลับมาเซอร์ไพรส์เธอ”
“แต่พอลงจากรถ เสิ่นซินเสวี่ยก็โทรหาฉัน”
หลินซินเยว่จ้องเขาอย่างโมโห แต่ก็ไม่ได้ดิ้นต่อ
ในใจเธอยังโกรธอยู่จริง ๆ แต่ก็คลายลงบ้างแล้ว
เธอผ่อนน้ำเสียงลงเล็กน้อยแล้วดิ้นอีกครั้ง ก่อนพูดว่า
“ช่างเถอะ รีบปล่อยฉัน ฉันยังมีลูกค้าต้องไปพบ ต้องรีบไปบริษัท”
ซูเฉินกลับส่ายหน้าอย่างดื้อรั้น กอดหลินซินเยว่ไว้แน่น