กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 134 เวินเค่อเค่อหวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว
“ขอร้องล่ะ ซูเฉิน ช่วยก็ช่วยให้ถึงที่สุด”
“เราต้องแสดงให้แนบเนียน แบบนี้ถึงจะน่าเชื่อถือ ฉันบอกแม่ไปแล้วว่าก่อนหน้านี้เราอยู่ด้วยกันแล้ว…”
“ตอนนี้ฉันเริ่มสงสัยแล้วว่าเธอตั้งใจหรือเปล่า”
ซูเฉินหัวเราะพลางเอนตัวลงบนเตียง พูดด้วยท่าทีเกียจคร้าน
“ไสหัวไป เลิกหลงตัวเองได้แล้ว ฉันไม่ได้ตั้งใจสักหน่อย”
เวินเค่อเค่อปิดประตูแล้วล็อก
“ถึงเราจะนอนเตียงเดียวกัน นายก็นอนฝั่งนั้น ฉันนอนฝั่งนี้”
ซูเฉินเบ้ปาก
“หวังว่าเธอจะทำตามที่พูดนะ กลางคืนอย่าเผลอเข้ามาก็แล้วกัน”